Postęp prac

Zbudowaliśmy już ponad 5 400 m. kolektora, co stanowi ok 95% robót wiertniczych.

Legenda

Aktualności

ZAKOŃCZENIE DRĄŻENIA TUNELU POD WISŁA
2011-11-30

ZAKOŃCZENIE DRĄŻENIA TUNELU POD WISŁA

22 listopada 2011 roku należąca do PRG Metro tarcza TBM (Tunnel...

Technologia mikrotunelingu

Rozbudowa kanalizacji prawie w każdym mieście jest dla mieszkańców niezwykle uciążliwa: rozkopane ulice, uciążliwe objazdy, korki, dewastacja otoczenia. W przypadku warszawskiej Białołęki trasa kolektora dosyłowego do oczyszczalni ścieków przebiegać będzie m.in. wzdłuż arterii charakteryzującej się jednym z największych w Warszawie natężeniem ruchu (w osi ulicy Modlińskiej) oraz przez największe osiedla mieszkalne dzielnicy (ulicami Światowida i Myśliborską). Dlatego w celu zminimalizowania kosztów społecznych oraz uwzględniając warunki gruntowo-wodne (wysoki poziom wód gruntowych) i głębokość posadowienia kolektora, zdecydowano się na zastosowanie technologii mikrotunelingu.

Mikrotuneling jako metoda budowy instalacji rurociągowych, została opracowana i rozwinięta w USA i Japonii. Na rynku polskim jest stosunkowo techno­logią nową, wprowadzoną po raz pierwszy pod koniec ubiegłego wieku. Jej ogromne zalety sprawiają, że spotyka się ona z coraz większym zainteresowaniem. Jej zalety są ewidentne widoczne szczególnie w aglomeracjach miejskich, gdyż powoduje jedynie niewielkie zakłócenia na trasie budowy, umożliwiając utrzymanie ciągłego ruchu drogowego. Ponadto, w przeciwieństwie do metod konwencjonalnych, mikrotuneling jest przyjazny dla środowiska i pomaga zachować nienaruszone tereny krajobrazowe.

Mikrotuneling wychodzi więc naprzeciw nowoczesnym trendom w dziedzinie podziemnej i bezkolizyjnej instalacji rur. Budowa rurociągu następuje bezwykopowo i jest całkowicie zdalnie sterowana z powierzchni przez operatora korzystającego z komputerowego systemu kontroli przebiegu przewiertu. Na początku powstaje komora startowa i komora odbiorcza. Następnie na budowie instalowany jest sprzęt do mikrotunelingu, na który składa się: kontener sterowniczy, stacja wpychająca rury, system smarowania, system płuczkowy z pompami, urządzenie zasilające oraz głowica urabiająca. Następnie wszystko zostanie podłączone za pomocą kabli i przewodów głowica urabiająca jest wpychana w grunt przez hydrauliczne siłowniki, aby drążyć przed sobą grunt aż do komory odbiorczej. Urobek mieszany jest z płuczką i transportowany na powierzchnię za pomocą systemu przewodów, gdzie następnie poddawany jest segregacji. System płuczkowy ma ponadto za zadanie równoważyć ciśnienie wód gruntowych. Płuczka będąca w obiegu zamkniętym dostarczana jest do głowicy i na powierzchnię za pomocą pomp: podającej i odprowadzającej. Za głowicą na łożu układane są rury, które następnie popychane przez hydrauliczne siłowniki przesuwają ją coraz dalej w grunt tworząc gotowy rurociąg. Kierunek i osiowość zachowywane są dzięki systemowi laserowej kontroli drążenia, której obraz za pomocą kamery przenoszony jest na monitor operatora systemu. Może on sterować z powierzchni głowicą zachowując ogromną precyzję. Tempo wpychania rur operator dostosowuje do efektywności drążenia w danych warunkach. W celu zredukowania oporu powstającego podczas wpychania ciecz smarująca wstrzykiwana jest między rury a grunt. Po dojściu maszyny do komory odbiorczej głowica jest wyjmowana, sprzęt w komorze startowej demontowany, a same komory likwidowane. W ich miejscu pojawiają się studnie technologiczne.

Proces drążenia mikrotunelu przebiega w następujących etapach:

  • budowa komór: startowej i końcowej,
  • umieszczenie w komorze startowej stacji siłownikowej i głowicy wiercącej,
  • wiercenie mikrotunelu i instalacja rur produktowych,
  • demontaż głowicy wiercącej w komorze końcowej,
  • demontaż komór, montaż studni technologicznych, rekultywacja terenu.

W dziale GALERIA dostępna jest animacja 3D ilustrująca w przejrzysty sposób technologię mikrotunelingu krok po kroku. Zapraszamy: kolektorczajka.pl/showpage.php

Do najważniejszych zalet tej metody należą:

  • brak ujemnych skutków dla środowiska naturalnego,
  • ograniczenie robót ziemnych, w tym głębokich wykopów do minimum,
  • uniknięcie uciążliwych objazdów i korków w mieście,
  • optymalne wykorzystanie warunków terenowych dzięki niewielkim rozmiarom zaplecza technicznego i socjalnego budowy,
  • budowa nie zaburza stosunków wodno-glebowych, co może być szczególnie groźne w terenie zurbanizowanym,
  • krótki termin realizacji prac.

Porównanie technologii tradycyjnych i technologii bezwykopowych

Zakres prac technologia klasyczna mikrotuneling
roboty ziemne bardzo duże minimalne (punktowe)
zniszczenia maksymalne brak
czas budowy bardzo długi zminimalizowany
montaż uciążliwy bardzo łatwy
usprzętowienie bardzo duże wyłącznie sprzęt specjalistyczny
odbudowa koryt kompletna nie występuje
wpływ warunków meteorologicznych znaczny minimalny
wpływ na środowisko naturalne znaczny minimalny
uciążliwość dla otoczenia znaczna minimalny